Even delen:
Ik kijk terug naar een zeer gecompliceerd verlopen postoperatieve periode na mijn epilepsiechirurgie in 2023, wat werd gecompliceerd door een hersenabces die leidde tot een langdurige ziekenhuisopname van 1 jaar. Het ging vaak mis, en toch heeft juist die zware tijd mij gevormd tot wie ik nu ben.

Waar ik vroeger vooral boos en zoekend was, mede door mijn epilepsie en moeilijke omstandigheden, zie ik mezelf nu als een totaal andere vrouw: sterker, bewuster en met meer richting. De epilepsie is weg en ook de leukemie en meningitis heb ik overwonnen. Daardoor voel ik me aan de ene kant gezond en vrijer om te doen wat ik wil doen. Tegelijk blijf ik chronisch ziek door mijn hartfalen, en heb ik lichamelijke beperkingen, zoals klachten aan mijn hand en been.

Die combinatie van kracht en kwetsbaarheid heeft mij laten groeien. Ik heb geleerd om grenzen te stellen, mede dankzij de hulp van de psycholoog. Ik weet nu beter wat ik wil, wat ik kan en hoe ik voor mezelf moet opkomen, ongeacht wat anderen daarvan vinden.

Wat mij extra bijzonder maakt, is dat ik niet alleen patiënt ben, maar nu ook voor anderen zorg. Mijn ervaringen hebben mij niet gebroken, maar juist gevormd tot een sterke vrouw die haar verhaal durft te delen.

Ik ben trots op hoe ver ik ben gekomen. Alles wat ik heb meegemaakt, heeft mij niet alleen veranderd, maar ook dichter bij mezelf gebracht als zorgverlener.