Bekijk alle verhalen

Na een ziek kind en vrouw geweest te zijn, heb ik een nieuw leven opgebouwd.

Door Nadira

16 Maart 2026

Reageren
Na een ziek kind en vrouw geweest te zijn, heb ik een nieuw leven opgebouwd.

Als puber heeft epilepsie mijn hele leven bepaald. Voor mij betekende het vooral: niet mogen, niet kunnen en vooral thuis blijven. Ik mocht nooit naar een gewone school en zat vanaf jonge leeftijd op speciaal onderwijs. Alleen naar buiten gaan mocht niet. Met vriendinnen afspreken kon niet. Mijn dagen bestonden uit thuis zijn, met altijd iemand die op me moest letten.

Feestjes sloeg ik ook over. Te veel prikkels waren voor mij simpelweg te zwaar. Mijn leven voelde vaak alsof ik opgesloten zat door de epilepsie. De boodschap die ik steeds hoorde was eigenlijk: jij kunt dit niet, jij mag dat niet, dus je blijft maar thuis.

Laatst deed ik mee aan een onderzoek van studenten van de universiteit. Zij interviewden mij over epilepsie. Tijdens dat gesprek hoorde ik voor het eerst over epilepsiechirurgie. Ik wist helemaal niet dat dat bestond. Dat was een compleet nieuwe wereld voor mij.

Ik dacht meteen: deze kans laat ik niet voorbijgaan. Ik ga dit bespreken met mijn arts en kijken wat er mogelijk is.

Als kind heb ik ook leukemie en meningitis gehad. Daarna ontstond mijn epilepsie. Mijn aanvallen kwamen vaak: soms wel zes tot tien per dag. Het was een chaotisch en zwaar leven.

Na het gesprek met de studenten heb ik mijn neuroloog gesproken. Die verwees mij door naar een neurochirurg. Binnen een jaar begon het traject: EEG-onderzoeken, MRI-scans, neuropsychologisch onderzoek en dagen met allemaal kabels op mijn hoofd.

Uiteindelijk kwam er goed nieuws: mijn epilepsie kwam uit één plek in mijn hersenen. De neurochirurg zei dat het veilig was om te opereren.

Ik kon het bijna niet geloven.

In 2023 ben ik geopereerd en is de bron van mijn epilepsie weggehaald. Dankzij de geweldige neurochirurg die mij heeft geholpen, is mijn leven compleet veranderd.

Vandaag de dag kan ik zeggen dat ik geen epilepsie meer heb. Ik heb geleerd om opnieuw te leven, maar nu zonder aanvallen. En misschien wel het mooiste: ik heb de rol omgedraaid en werk nu zelf in de zorg.

Van iemand die altijd hoorde dat ze niks kon en nergens heen mocht, ben ik uitgegroeid tot iemand die doorzet en anderen wil helpen.

Soms kan één kans je hele leven veranderen. Voor mij was dat Epilepsiechirurgie.

Door Nadira

Doneer online

Andere verhalen