"Verhalen van vroeger"

Epilepsie maakt geen onderscheid. Iedereen kan het krijgen, op elke leeftijd. Daarom zijn er de meest uiteenlopende verhalen over epilepsie.

Opgenomen in de Koningin Emma-kliniek

Opgenomen in de Koningin Emma-kliniek

In 1951 werd Bea Wever (toen 9) opgenomen in de Koningin Emma-kliniek 'Meer en Bosch' in Heemstede. Ze had veel last van hoofdpijn en had een paar aanvallen gehad. "Mama, ze heeft het weer", zei haar zusje dan. Gelukkig herkende haar huisarts de symptomen. "Mijn vader reed het hele stuk naar Meer en Bosch op de bromfiets, met mij achterop."

Bij aankomst in de kliniek kreeg Bea een punctie in haar achterhoofd. "Ik moest heel stil blijven liggen terwijl er een grote spuit in mijn nek werd gestoken. Daarna werd ik opgenomen, want het was zaak dat ik rust zou houden na de punctie. Anders kon ik vreselijke hoofdpijn krijgen."

Behalve een kliniek was Meer en Bosch ook een school, waar Bea onderwijs genoot. "Ik weet alleen nog dat we met z'n allen in een grote zaal sliepen, ik had het derde bed van achter. Er was een brede gang, die uit kwam op de huiskamer. Een soort recreatiezaal, als het ware." Voor de rest kon Bea zich alleen nog fragmenten herinneren. "Jaren later hoorde ik een psalm, die me zo ontzettend bekend voorkwam. Ik kon eerst niet plaatsen waar hij vandaan kwam, totdat opeens het kwartje viel: geleerd op Meer en Bosch. Grappig hoe je dat soort kleine dingen onthoudt."

Al na een maand werd Bea uit de kliniek ontslagen. "Vanaf dat moment moest ik medicijnen slikken. Daarnaast gaf mijn moeder me iedere ochtend een kopje thee en een beschuitje. Ze zorgde dat ik het kreeg, ook als ik uit logeren ging. Ze dacht dat het hielp tegen aanvallen."

Bea is nu vijfenzeventig en aanvalsvrij. "Je kunt dus wel stellen dat de medicijnen hun werk hebben gedaan. Alleen de hoofdpijn, die is nooit helemaal weggegaan."

Ook een verhaal van vroeger over epilepsie? Stuur een mail naar vlaar@epilepsiefonds.nl, we horen het graag!