Volg ons op LinkedIn
Volg ons op Youtube
Volg ons op Facebook
Volg ons op Twitter
Epilepsie
Naar www.epilepsiefonds.nl
Print

Status epilepticus (aanvallen die langer dan 30 minuten duren)

Een status epilepticus is eigenlijk niet een bepaalde soort aanval, maar een aanval die blijft voortduren. Het is een aanvalstoestand die lang duurt of een serie aanvallen waarbij de ene aanval overgaat in de volgende zonder dat mensen zijn hersteld van de vorige. Van een status epilepticus spreekt men als de aanval of serie aanvallen langer duurt dan dertig minuten. Een status epilepticus kan bij alle vormen van epilepsie optreden maar is vrij zeldzaam. Het kan bijvoorbeeld gebeuren als iemand te plotseling met medicatie stopt. Medisch ingrijpen is (meestal) nodig.

 

Eenvoudige partiële status

Meestal gaat het hierbij om een trekking van één bepaald lichaamsdeel, bijvoorbeeld wijsvinger of duim. Dit kan uren duren.

 

Complex partiële status (fugues)

De aanvallen gaan gepaard met automatische handelingen die uren tot dagen kunnen duren. Complex partiële aanvallen waarbij iemand gedurende een lange tijd doelloos gaat dwalen, worden een fugue genoemd. Soms worden fugues verward met de zwerfdrang die sommige psychiatrische patiënten hebben.

 

Absence status

Een absence status: het zeer snel op elkaar volgen van absences, komt zelden voor. Tijdens een absence status ontstaat er een soort schemertoestand die uren of soms wel dagen kan duren. Het bewustzijn is verlaagd. Mensen reageren wel op hun omgeving, maar zijn versuft.

 

Tonisch-clonische status

De meeste tonisch-clonische (grote) aanvallen duren korter dan vijf minuten. Bij jonge kinderen mogelijk langer. Wanneer een aanval langer duurt dan vijf minuten schiet het inperkende mechanisme tekort en stijgt de kans op het voortduren van de aanval. Men spreekt dan van een 'dreigende status'. Bij een status van grote aanvallen kan een levensbedreigende situatie ontstaan door de zware belasting voor de hersenen en het hart als gevolg van de ademhalingsproblemen die directe behandeling behoeft.

Aanbevolen wordt om bij een tonisch-clonische aanval die langer duurt dan vijf minuten voorzorgsmaatregelen te treffen en een arts of 112 te bellen. Er hoeft dan nog niets aan de hand te zijn maar omdat het even kan duren voordat de hulpverlening aanwezig is, is het raadzaam tijdig in te grijpen. Zet de aanval door dan moet de betrokkene meestal snel naar de ziekenhuisafdeling waar intensieve zorg mogelijk is (intensive care).

De andere hierboven genoemde statusvormen zijn minder direct bedreigend. Zij dienen uiteraard eveneens adequaat behandeld en begeleid te worden, al dan niet door toediening van extra medicijnen.