Eenvoudig partiële aanvallen

Bij eenvoudige partiële aanvallen blijft de aanval beperkt tot een deel van de hersenen. Bij deze aanvallen blijft het bewustzijn helder. Mensen beseffen dus goed dat ze een aanval hebben en kunnen vertellen wat ze tijdens een aanval beleven. De duur kan zeer verschillend zijn, van seconden tot minuten. Eenvoudige partiële aanvallen zijn soms zo licht dat anderen de aanval niet opmerken. Onderstaande film geeft een voorbeeld van een eenvoudige partiële aanval.

 

Get the Flash Player to see this player.

Bovenstaand filmpje is afkomstig van de dvd Epilepsie in beeld.

De ervaringen tijdens een eenvoudige partiële aanval zijn heel verschillend. Iemand kan bijvoorbeeld spiertrekkingen hebben, maar ook onaangename geuren ruiken. Ook kan het voorkomen dat iemand bleek wordt, of zich zonder aanwijsbare reden opeens angstig of juist erg blij voelt. Wat iemand ervaart is afhankelijk van het deel van de hersenen dat meedoet. Elk deel van de hersenen heeft zijn eigen 'taak'.

 

1. Motorische aanvallen:deze aanvallen zijn van invloed op het bewegen.

2. Sensorische aanvallen:deze aanvallen zijn van invloed op het zien, horen, voelen, proeven en ruiken.

3. Autonome aanvallen:deze aanvallen zijn van invloed op de onwillekeurige lichaamsfuncties (buiten de wil om), zoals bleek worden of transpireren.

4. Psychische aanvallen:hieronder wordt verstaan alle verschijnselen die te maken hebben met de psychische functies, zoals stemmingsveranderingen, het denken, herinneringen.

  

1. Motorische aanvallen

Wanneer de ontlading in of in de buurt van de motorische centra van de hersenen ligt, kunnen de aanvallen gekenmerkt worden door heel plaatselijke motorische verschijnselen, zoals trekkingen of schokken in een hand. Soms blijven deze verschijnselen beperkt tot een groep spieren of enkele spiergroepen.

 

Jackson aanval

Als het gebied van de ontlading zich geleidelijk uitbreidt kunnen steeds meer spiergroepen gaan meedoen. De aanval kan bijvoorbeeld beginnen in de duim en vervolgens overgaan op de hand, de arm en tenslotte het been. Een dergelijk verloop noemt men de Jacksonion March en de aanval een motorische Jackson-aanval. Gaat vervolgens ook de andere lichaamshelft meedoen dan verliest de persoon meestal het bewustzijn en is de aanval niet meer eenvoudig partieel, maar secundair (in de 2e plaats) gegeneraliseerd (tonisch-clonische of grote aanval).

Ook kan de aanval zich vanuit de plaats van herkomst zodanig uitbreiden dat bepaalde spiergroepen zich gaan samentrekken (tonisch); het lichaam van de betrokkene wordt dan verdraaid of gebogen in de richting van de plaats waar de samentrekkingen het hevigst zijn.

Ook kan de aanval gepaard gaan met het stokken van de spraak, knipperen met of wegdraaien van de ogen.

 

 

2. Sensorische aanvallen

Het zien van: lichtflitsen of blinde vlekken, soms hele taferelen, zoals´explosies´ van kleur en beelden.

Het horen van geluiden: suizen of doofheid, soms woorden of muziek.

Het proeven van: (meestal onaangename) smaken en geuren.

Het ervaren van gevoel: plaatselijk tintelen, een doof gevoel of gevoelloosheid.

 

3. Autonome aanvallen

Bleek worden, transpireren, blozen, hartkloppingen, kippenvel, pupilverwijding en veranderingen in de ademfrequentie.

Het meest bekend is het zogenoemde 'epigastrische aura' , een raar (soms misselijk makend) gevoel in de bovenbuik (epigastrum) dat opstijgt naar het hoofd.

 

4. Psychische aanvallen (vanuit de gevoelsbeleving)

Hallucinaties: het proeven, ruiken, horen of zien van dingen die er niet zijn.

Emotionele verwardheid: zoals paniekaanvallen die vaak gepaard gaan met misselijkheid, duizeligheid en een warm gevoel in de maag dat via de keel omhoog stijgt.

Geheugenstoornissen: het hebben van een gevoel dat iets al eens eerder gebeurd is (déjà vu) of juist een gevoel dat de wereld compleet vreemd is (jamais vu).

Droomtoestanden: mensen hebben een onwezenlijk gevoel over zichzelf of de rest van de wereld.

Een eenvoudige partiële aanval kan overgaan in een complexe partiële aanval en/of een gegeneraliseerde tonisch-clonische aanval (grote aanval), waardoor het bewustzijn gestoord raakt, dit is een secundair gegeneraliseerde aanval. Het eenvoudige, partiële begin heet dan aura. Als het aura lang genoeg duurt, kunnen mensen voorzorgsmaatregelen nemen voordat de tonisch-clonische (grote) aanval begint.