Volg ons op LinkedIn
Volg ons op Youtube
Volg ons op Facebook
Volg ons op Twitter
Epilepsie
Naar www.epilepsiefonds.nl
Print

Complex partiële aanvallen

Bij complex partiële aanvallen is er altijd een stoornis van het bewustzijn. De toevoeging 'complex' betekent dat het bewustzijn geheel of gedeeltelijk verdwenen is. De verschijnselen zijn heel verschillend. Ze lijken weinig op het beeld dat mensen van een epileptische aanval hebben, zoals spierschokken en -krampen.

Wilt u een voorbeeld van een complex partiële aanval zien?, bekijk dan deze video's.


Get the Flash Player to see this player.

Bovenstaand filmpje is afkomstig van de dvd Epilepsie in beeld.


Aura

Complex partiële aanvallen worden vaak voorafgegaan door een aura (in feite een partieel aanvalletje) net als sommige tonisch-clonische (grote) aanvallen. Dit partiële begin duurt maar enkele seconden en bestaat vaak uit een opstijgend gevoel vanuit de maagstreek, een vreemd onbestemd gevoel dat langs de slokdarm omhoog trekt. Ook een déjà vu-gevoel (het gevoel dat iets al eerder gebeurd is) of een gevoel van onwerkelijkheid komt vaak voor. Soms heeft iemand een vieze smaak in de mond of ruikt iets vreemds. Ook andere verschijnselen kunnen optreden. Zie bij eenvoudig partiële aanvallen. Soms blijft het bij deze verschijnselen, soms zet de aanval door en daalt het bewustzijn verder.

Evenals bij de eenvoudig partiële aanvallen kunnen er, afhankelijk van de plaats van ontlading, bij complex partiële aanvallen verschillende soorten aanvallen optreden. De bekendste zijn de temporale aanvallen en de frontale aanvallen. De temporale aanvallen komen vanuit de temporaalkwab (slaapkwab) van de hersenen. De frontale aanvallen komen vanuit de frontaalkwab (voorhoofdskwab) van de hersenen.

 

(Temporaal) complex partiële aanvallen

Het bewustzijn raakt geleidelijk gestoord (eventueel na een aura) waardoor mensen niet weten wat er gebeurt. Ze reageren nergens op, zelfs niet op pijnprikkels. Wanneer ze bijvoorbeeld tijdens de aanval in aanraking komen met hete voorwerpen, voelen ze dat niet en kunnen zich daardoor (ernstig) branden. Wanneer ze worden aangesproken, volgt meestal geen reactie en zeker geen juist antwoord. Mensen in de omgeving worden niet herkend. De blik is starend, het is alsof ze door je heen kijken. Verder zien ze bleek of lopen rood aan en hebben verwijde pupillen. Vaak is er ook wat speekselvloed.

Sommige mensen vertonen vreemd gedrag tijdens de aanval. Ze verrichten doelloze handelingen zoals wriemelen, plukken, schuifelen, rondlopen en het openen van kasten en deuren. Deze handelingen worden automatismen genoemd. Ook kunnen ze vreemde bewegingen maken met het gezicht: grimassen, tuit- en fluitbewegingen met de mond, likken en smakken. Sommige mensen hebben obsessies. Zij kunnen bepaalde gedragingen niet stoppen en blijven bijvoorbeeld een woord steeds herhalen. Het komt zelfs voor dat deze aanvallen voor een psychiatrische aandoening worden aangezien.

Tijdens een (temporaal) complexe partiële aanval kunnen mensen in een toestand van verlaagd bewustzijn zichzelf in gevaar brengen, bijvoorbeeld door de straat op te lopen. Plotseling vastpakken of hen met geweld tegenhouden kan verkeerd worden opgevat. Mensen kunnen zich heftig verweren en soms zelfs agressief reageren. Dit heeft met het verlaagde bewustzijn te maken. Het beste is gevaarlijke situaties met zachte hand te voorkomen. Spontaan agressief gedrag tijdens epileptische aanvallen wordt zeer zelden gezien.

Na een paar minuten keert het bewustzijn terug. Vaak volgt eerst nog een korte periode van desoriëntatie. De meeste mensen hebben dan last van hoofdpijn of vermoeidheid. Soms zijn er geen klachten. Wanneer er geen aura is geweest en ook geen hoofdpijn of andere klachten weten mensen dikwijls niet dat ze een aanval hebben gehad.

 

(Frontaal) complex partiële aanvallen

Globaal komt driekwart van de complex partiële aanvallen vanuit de temporaalkwab en één kwart vanuit de frontaalkwab. Belangrijke kenmerken van complexe partiële aanvallen vanuit de frontaalkwab zijn:

- bewustzijnsverlies

- voor zich uit staren

- het uitstoten van willekeurige klanken (vocalisatie)

- tonische (verkrampte) houding van beide armen van beide armen met repeterende bewegingen van de armen

- lachen of schreeuwen

- fietsende bewegingen met de beide benen

- wegdraaien van hoofd en ogen

Een voorbeeld van opvallende, maar niet veel voorkomende frontale aanvallen zijn aanvallen die vooral voorkomen tijdens de slaap en kort duren. In tegenstelling tot de temporaal complexe partiële aanvallen beginnen en eindigen deze aanvallen plotseling. Ze treden vaak meerdere malen per nacht op en verlopen vaak identiek. De verschijnselen zijn bizar, met schreeuwen, schelden, in de handen klappen, fietsbewegingen en trappelen met de voeten. Mensen met zo´n aanval rollen vaak uit bed, krabbelen meteen weer overeind, kruipen onder de dekens en slapen weer verder. De aanval kan met een nachtmerrie en vooral met een hysterische aanval verward worden.

Alle complex partiële aanvallen kunnen overgaan in tonisch-clonische (grote) aanvallen. Zie ook secundair gegeneraliseerde aanvallen.