Gegeneraliseerde vormen (niet-gelokaliseerd)
Geen (aanwijsbare) hersenafwijkingen
Bij gegeneraliseerde vormen van epilepsie laat het EEG duidelijk zien dat de aanval gelijktijdig in beide hersenhelften begint. De meeste van deze epilepsieën hebben geen herkenbare oorzaak (er zijn geen hersenafwijkingen aan te wijzen) terwijl een erfelijk bepaalde lage aanvalsdrempel wel een rol speelt. Gegeneraliseerde vormen van epilepsie waarbij sprake is van een erfelijk bepaalde lage aanvalsdrempel komen meestal tussen het derde en dertigste jaar tot uiting. De aanvallen zijn over het algemeen goed te behandelen (te voorkomen) met medicijnen. De aanvalssoorten die bij deze vormen van gegeneraliseerde epilepsie het meest voorkomen zijn absences, myoclonieën (bij behouden bewustzijn) en tonisch-clonische (grote) aanvallen. Zie bij gegeneraliseerde aanvallen.
Meest voorkomende vormen:
Epilepsie gekenmerkt door tonisch-clonische epilepsie bij het ontwaken
Juveniele myoclonische epilepsie
Wel (of vermoedelijk) hersenafwijkingen
De zeldzame vormen van gegeneraliseerde epilepsieën waarbij wel (of vermoedelijk) hersenafwijkingen zijn aan te wijzen, zijn in het algemeen een gevolg van een hersenbeschadiging die over de hele hersenen verspreid is. Dit kan zijn ontstaan door een hersenontsteking, ernstig zuurstofgebrek rond de geboorte of een erfelijke ziekte. Vaak blijkt de hersenbeschadiging ook uit een verminderde intelligentie en motorische stoornissen. Bij deze vormen ziet men vaker atonische aanvallen, tonische aanvallen, atypische absences en myocloniëen. Vaak komen bij één persoon verschillende aanvalssoorten voor. Verder komen dezelfde aanvallen voor als bij de hierboven genoemde gegeneraliseerde epilepsie, waarbij geen hersenafwijking is aangewezen. Zie bij gegeneraliseerde aanvallen.
De hiergenoemde vormen zijn vaak moeilijk te behandelen:
Progressieve Myoclonische epilepsieën
Sitemap
Disclaimer
Naar boven