Neuropsychologisch onderzoek

Aanhoudende cognitieve klachten (problemen bij waarneming, aandacht, geheugen, oriëntatie, taalgebruik, vaardigheden) en veranderingen in niveau van functioneren, schoolproblematiek, stemmingsstoornissen en dergelijke kunnen aanleiding zijn tot neuropsychologisch onderzoek.

Er zijn vormen van epilepsie waarbij zich epileptische activiteit in de hersenen manifesteert zonder dat er echt waarneembare (of nauwelijks waarneembare) aanvallen optreden. Uiterlijk is er (vaak) niets te zien, terwijl iemand bijvoorbeeld toch niet 'bij de les' is. Door psychologische tests te combineren met EEG-registratie en video-monitoring is het in dergelijke gevallen mogelijk een zeer nauwkeurig beeld te krijgen van het effect van epilepsie op het functioneren van de betrokkene. Omgekeerd is het ook mogelijk om te onderzoeken of sommige haperingen in het functioneren (plotseling concentratieverlies, dromerig gedrag etc.) berusten op epilepsie of niet.

De meerderheid van de kinderen en volwassenen met een goed behandelbare epilepsie heeft geen direct met epilepsie samenhangende (cognitieve) problemen. Als de aanvallen echter niet onder controle te krijgen zijn, kunnen er wel problemen optreden die te maken hebben met een aantal factoren:

De invloed van de aanvallen.

De cognitieve functies (taal, concentreren, onthouden) kunnen te lijden hebben onder de aanvallen. Kinderen die veel aanvallen hebben, kunnen hierdoor leerproblemen krijgen. Ook het type aanval is overigens van belang en de locatie van de epilepsiehaard (plaats in de hersenen waar de aanvallen ontstaan). Door de epilepsiehaard kan het hersenweefsel in het betreffende gebied soms niet naar behoren functioneren.

De bijwerkingen van de medicatie (anti-epileptica).

Dit is afhankelijk van het type medicijn, de hoeveelheid, de combinatie met andere medicijnen en de individuele gevoeligheid. Iemand kan bijvoorbeeld traag reageren of geheugenproblemen hebben.

De wijze waarop de omgeving op iemand met epilepsie reageert.

Een aandoening als epilepsie kan psychosociale gevolgen hebben voor het dagelijks leven. Niet alleen door vooroordelen maar ook door (reële) beperkingen die de aandoening met zich mee kan brengen.

Bij hersenoperaties speelt neuropsychologisch onderzoek een belangrijke rol. Het doen van tests voor en na de operatie kan duidelijk maken wat de gevolgen zijn van het verwijderen van het hersengedeelte met de epileptische haard.